تبلیغات
گروه ریاضیات دانشگاه علوم پایه دامغان - اشعار ریاضی
 
گروه ریاضیات دانشگاه علوم پایه دامغان
شنبه 17 اسفند 1387 :: نویسنده : محمد پاک نژاد
سلام سلام به همه ی دوستان ریاضی دوست
بچه ها امروز یه چندتایی شعر باحال واسم فرستادن که حیفم اومد واستون نذارم
شما هم نامردی نکنید دیگه حداقل نظر بدین
شعرا رو تو ادامه ی مطلب بخونید حالشو ببرید

ریاضی درس خشک و درس سردی است                              ریاضی بهر ما همچون نبردی است


نبردی    کاندر    آن   تیغت  مداد    است                             حریف و دشمنت مشق زیاد است  


نبردی     کاندر   آن  خونت           نریزند                              ولی  صفرت  به  رنگ خون نویسند    


به    میدان     نبردش    چون    نهی   پا                             نگاهت   را    بگردانی    به   هرجا  


به    هر    سو     بهر    قتلت   ایستاده                              چهل   فرمول   تابع های    ساده 


به    مشرق    خیل   خطهای     عمودی                              به مغرب شصت و دو سور وجودی


براکت   این    طرف     با       قدر  مطلق                             در آن سو  حد  و  انتگرال و مشتق


دو  صد  لعنت   بر   ا ین   اقوام   سینوس                             به  تانژانت و  کتانژانت و  کسینوس


که   فرمولهای  آن  بی  حد  و  بی حصر                              بود  در  صورت  و  در  مخرج   کسر


خلاصه       می کنکم     دیگر      کلامم                             قبولش    می کنی    یا   نه  ندانم


به   میدان  پا   منه   کارت  خراب   است                            دراینجا نمره بیست چون سراب است




تابع عشق تورا دامنه اش پیدا نیست

یك به یك هست ولی بهر دلم پوشا نیست

می هراسم كه چو معكوس نمایم آنرا

آشكاراشود آن رابطه كه پیدا نیست

راستی گر به تو بسیار شوم من نزدیك

عشق پاكت به كجا میل نماید جا نیست

گر تو خواهی كه در آغوش تو من جا گیرم

 تابع ، فرد خودت زوج نما   پروانیست

منحنی دلت از راس شكسته است چه باك

كه مماس دل من هست ولی آنجا نیست

 رفع ابهام نمودم ز خم لبهایت

پس سخن ساده بگو وقت غم و حاشا نیست

هر چه من روی نمودار رخت گردیدم

 باز یك نقطه بحرانی آن پیدا نیست

من بیچاره اسیر خم گیسوی توام

این چنین تابع بی چون و چرا هر جا نیست

چون سعادت سر و كارش به توابع افتاد

 بیكران تر ز نگاهش به همه دنیا نیست.




این شعر که بر شما خطاب است

 

با لفظ ریاضی وحساب است                          

از آنالیز و جبر و حسابان

 

الفاظ به هم رسیده در آن                              

گویی که ریاضیات چون قند

 

بگشوده زبان دهد به ما پند                           

خواهی که شوی زگفته خرسند

 

اینک تو بشنو نصیحتی چند                           

با گویش زیبا ی ریاضی

 

امید،کزان شوی تو راضی                            

کز من بشنو زروی عبرت

 

در نقطه ی بحرانی عمرت                            

بیشینه ی تابع جوانی

 

دریاب، چو هست زندگانی                             

تعیین علامت رفیقان

 

در مرحله ی نخست بگنجان                           

منفی نشود برای تو دوست

 

زشت است چنین کسی نه نیکوست                    

آن کس که دو چهره است ویک نیست

 

تابش مشو که یک به یک نیست                       

با خاطر جمع و فکر مثبت

 

با زور که نه ، به ضرب همت                        

می کوش که خشنودی دل ها

 

را جمع کنی وغصه منها                              

خواهی که نشوی که پیش همه خوار

 

از دامنه پای پیش مگذار                               

ماکزیمم سود و مصرف کم

 

با فکر درست است وعزم محکم                       

از جزء صحیح هر چه که گفتند

 

بردار،برای خویش یک پند                             

یا گنگ شو وسخن مگو یا

 

در حرف صحیح باش گویا                             

گر پیروزی است نیت تو

 

ارکان موفقیت تو                                        

اضلاع مثلثی است قائم

 

برنامه،هدف ،تلاش دائم                                 

خوش باد هر آن که صفحه ی دل

 

را کرده تهی ز عضو باطل                             

در صفحه ی زندگی، صفاتش

 

مثبت شده اند مختصاتش   





روز و شب خواب ریاضی دیده ام                      خواب خطهای موازی دیده ام

كاش در دنیا نشان از غم نبود                           صفر صفرم اینقدر مبهم نبود

حال ،بشنو اندكی از رشته ام                             مثل یك زالو به خونش تشنه ام

در ریاضی چهره ای شاداب نیست                     هشت ترمی ،در انجا باب نیست

بچه ها پیوسته دشنامش دهند                              گوش خود اما به فرمانش دهند

ای ریاضی ،ای ریاضی چیستی؟                       می بری هردم به تیغت ،كیستی ؟

تاكه اسمت بر زبان سبز شد                                كل مغزم پیچهایش هرز شد

چون برای درسهایی مثل جبر                             گاو نر می خواهد و یك مرد گبر

شخصیتهایی چنان فرما وگوس                            هر كدامش قامتم را داده قوس

بچه ها از قضیه گریان می شوند                          بهر اثباتش پریشان می شوند

بهر تنها یكصدم  پایان  ترم                                 جمله می لولند انجا مثل كرم  

نانشان را همچواجر كرده است                            اینچنین امثال تیلور كرده است

جمله دانشجو به ظاهر مثل گل                              لیك در عقل وسیرت گشته خل

روزها در محضر فیثاغورس                              می شود دیوانه وبی حال وحس

می رود گاهی به چپ ،گاهی به راست                     مثل یك دنباله ناهمگراست

شب ولیكن تا سحر خر می زنند                           صحبت از دنیای دیگر می زنند

پر امید از شیوه اقلیدسی است                             بینوا كف كرده در رویای بیست

چونكه انجا بیست از ان خداست                           نوزده را ول كه سهم انبیاست

از میان سیزده دانشكده                                     زیر ده ،گویی میانگینش زده

از ریاضی گشته خر باهوشتر                           كرده كمتر راه خود را بر وتر

قضیه ای را می برد دائم به كار                         قضیه ای در هندسه، نامش حمار

می زنم فریاد لبریز از یقین                              ای فغان از دست استوكس وگرین

ان ریاضی یك،به زحمت پاس شد                      نمره ام ده شد ولی سر طاس  شد

صنعتی من زلف ومویی داشتم                           بین یاران ابروئی   داشتم

می زدم فرق وسط ،گهگا ه رپ                         می شدم پشت تریبونهای گپ

از چه رو كردی سرم را طاس طاس؟                 ای دریغ ،افتاده ام از اند كلاس

ای ریاضی خوان شاعر گوش كن                       پنبه غفلت برون از گوش كن

رشته ها را غرق حلاجی مكن                            مسخره بر برق و نساجی مكن

مثل  این جادو گران پیر زن                               اینقدر چون غربتی ها غر نزن

چون بهشتی بوده گر در اسمان                            برزمین شد صنعتی در اصفهان

 شعر من لبریز از رمز بود                                هر چه در بالا سرودم طنز بود

خنده بر هر درد بی درمان دواست                        خنده بسیار هم نوعی بلاست

ای عزیزان،غصه را باطل كنید                            خنده را در كار خود داخل كنید

لیلی  و مجنون یكدیگر شوید                                 بی خیال درس، بازیگر شوید!











نوع مطلب : ریاضیات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 22 اسفند 1387 11:12 ب.ظ
خیلی قشنگ بود محمد جون
شنبه 17 اسفند 1387 06:06 ب.ظ
ba salam mikhaham dar in veblog ozv shavam
ba tashakor
by





 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :